| X Close | ||
|
| ||
به مناسبت ۱۰۱ مین سالگرد تولد سیمون دو بو آر
کار درآمدزا زنان را به آزادی می رساند /فریده غائب
یک سال از تولد یکصد سالگی سیمون دوبوار،نویسنده فرانسوی می گذرد . سیمون دوبوار هم نویسنده است هم
فیلسوف و هم به قول خود یک فمنیست:" به یاد دارم که در پایان کتاب "جنس دوم" ذکر کرده بودم که من آنتی-
فمینیست هستم، زیرا فکر میکردم با توسعهی جامعه در مسیر سوسیالیسم مشکل زنان خودبهخود حل خواهد
شد. فمینیستها زنان یا مردانی هستند که بدون توقع تغییرات حتمی در تمامی جامعه، برای حقوق زنان مبارزه
میکنند. به این مفهوم من در حال حاضر فمینیست هستم، چون میپذیرم که مبارزه در صحنهی سیاسی سریعاً به
دستیابی به هدف ختم نمیشود. بنابراین ما باید پیش از رسیدن به سوسیالیسم آرمانی خود، در راستای رسیدن به
یک جایگاه مشخص و عینی برای زنان مبارزه کنیم. "
کسب هویتی آزاد و مستقل برای زنان جزو دغدغه های همیشگی سیمون دوبوار محسوب می شود. "کار" برای زنان
یکی از راههای رهایی بخشی است که این نویسنده بر آن تاکید زیادی دارد و حتی یک بخش از کتاب جنس دومش را
به "زن مستقل" اختصاص داده است:"فقط و فقط کار می تواند آزادی واقعی را برای زن تامین کند."
دوبوار در مصاحبه خود با آلیس شوارتسر می گوید:" به عنوان اولین گام زنان باید خارج از خانه کار کنند. آنچه برای
استقلال واقعی آنها مهم به شمار میآید، داشتن شغل است. من این را به تمام زنانی که در این باره میپرسند،
توصیه میکنم. این شرط لازمی است که به آنها اجازه میدهد در صورت نیاز از همسران خود جدا شوند. با داشتن
شغل آنان میتوانند خرج خود و فرزندانشان را تأمین کنند و بدون وابستگی زندگی خود را پیش ببرند. به خوبی
میدانم که کار در جامعهی امروزی نه تنها رهایی بخش نیست؛ بلکه انسان را با خود بیگانه میکند. اما در نهایت
زنان باید میان یکی از این دو نوع از-خود-بیگانگی انتخاب کنند: خانهداری یا اشتغال بیرون از خانه! با وجود این کار
درآمدزا نخستین شرط استقلال زن است."
اما با این حال او می پذیرد که کار زنان در بیرون از خانه اما و اگرهایی دارد:"زنی که از نظر اقتصادی خود را از مرد می
رهاند در همان حد، در موقعیت اجتماعی،اخلاقی و روانی مشابه شرایط مرد قرار ندارد. طریقه ای که او به کسب و کار
می پردازد و خود را وقف آن می کند به مجموعه ای وابسته است که شکل جهانی زندگی اش آن را پدید می آورد. زن
هنگامی که به زندگی بزرگسالی خود نزدیک می شود در پشت سرش همان گذشته پسر بچه ها را ندارد. اجتماع با
همان نظر به او نمی نگرد. جهان در چشم اندازی متفاوت به او عرضه می شود.موضوع زن بودن امروزه برای انسان
مستقل مسئله های خاصی را مطرح می کند."
او در بخش "به سوی رهایی" در کتاب جنس دوم می نویسد:" اکثر زنهایی که کار می کنند و از دنیای سنتی نیز
نمی گریزند کمکی را که لازم است تا آنان واقعا با مردها برابر شوند از جامعه و شوهر دریافت نمی کنند. فقط زنهای
دارای ایمان و عقیده سیاسی آن هایی که در سندیکاها مبارزه می کنند و به آینده اعتماد دارند می توانند به خستگی
های بیهوده روزمره معنایی ببخشند .اما طبیعی است که زن های محروم از اوقات فراغت و وارث سنت فرمانبری رفته
رفته فقط به توسعه درک سیاسی و اجتماعی خود بپردازند. انها چون در ازای کار خود، به منافع معنوی و اجتماعی که
حق دارند به امیدشان باشند دست نمی یابند طبیعی است که اجبارها را بدون شور و شوق بپذیرند."
دوبوار عقیده دارد امتیازی که مرد دارد و از همان دوران کودکی احساس می شود این است که موضوع انسان بودن او
با سرنوشت مردانه اش تباین ندارد و دچار تشتت نمی شود اما از زن خواسته می شود برای کمال بخشیدن به زنانگی
اش خود را شی و طعمه کند یعنی از خواسته های خود چشم بپوشد. این تضاد وضع زن را به نحوی خاص مشخص
می کند. زن از بند رسته از اینکه در وظیفه زنانگی خود استقرار پذیرد خودداری می کند زیرا نمی خواهد خود را مثله
کند. اما طرد جنسیت نیز نوعی مثله شدن است .انصراف او از زنانگی به مثابه انصراف از قسمتی از انسانیتش است.
دو بوار درباره موقعیت زنانه میگوید اینکه زن نیز آزاد است و طرح میافکند، اما طرحی که میافکند در جهانی است که
مرد بر آن سلطه دارد و به مثابه جنس اول زن را وامیدارد که به خود به عنوان جنس دوم بنگرد، به عنوان موجودی که
از جنس دیگر است، یعنی در حاشیه است، فرعی است، اصلیتی ندارد، بایستی پیروی کند، بایستی فرمانبردار
باشد. موقعیت زنانه محصول موقعیت مردانه است. موقعیت مردانه امکان فرارفتن را به مرد میدهد، این امکان را اما از
موقعیت زنانه سلب میکند. زن فرا نمیرود، فرو مینشیند؛ برای-خود نیست، در-خود است.
حکم دو بوار این است که فراروی از وجود هماکنونی، پرت کردن خود در آینده، ریختن طرحی که درخود را برایخود کند،
یعنی به قوهی وجود فعلیت بخشد، پیرو جنسیت است، آن هم نه به عنوان یک امر طبیعی و زیستشناختی، بلکه به
عنوان موقعیت. و یک کار از نظر این فیلسوف فمنیست، راهی به سوی رهایی زنان است هرچند در این مسیر هم
مشکلات فراوان است.
ارغوان رضائی (زاده ۱۴ مارس ۱۹۸۷ در سنت اتین فرانسه)
، تنیسورایرانیتبار مقیم فرانسه و مشهور به
«ملکه تنیس ایران» است.اگرچه او بیشتر به عنوان یک تنیسباز فرانسوی بازی میکند
اما دو بار (در سالهای ۲۰۰۱ و ۲۰۰۵) به عنوان بازیکن تیم
تنیس زنان ایران، در مسابقات اسلامی زنان مدال طلا کسب
کرده است و خود را ایرانی میداند.رضائی در مسابقات سال ۲۰۰۷ استانبول به مقام دوم رسید.
این تنیس باز با غلبه بر تنیسبازان سرشناسی چون ماریا
شاراپوا و ونوس ویلیامز پدیده این مسابقات لقب گرفت اما در
دیدار پایانی این مسابقات به دلیل آسیب دیدگی از ادامه دادن
مسابقه خودداری کرد. 
زنان ایرانی در طول سال سه روز را به خود اختصاص دادهاند.
قرنها پیش که شاید در بسیاری از قسمتهای کره خاکی
که حالا از متمدنها محسوب میشوند بی قانونی بیداد میکرد
ایرانیان حتی روزهایشان نیز نامی و جشنی داشت.
هرسال پنجم اسفند زنان ایرانی از کار روزانه دست میکشیدند و این
مردان بودند که یک روز در سال نقش زنان را ایفا میکردند.
سالیان سال بعد از آن که اسلام ظهور کرد و گسترش پیدا کرد باز این ایرانیان
بودند که روزی از روزهای سال قمری را روز زن نامیدند.
ایرانیها هشتم مارس را نیز همگام با تمام جهانیان گرامی میدارند.
روز جهانی رفع خشونت علیه زنان از سال ۱۹۸۱، 25 نوامبر هر سال
(معادل چهارم يا پنجم آذر) به عنوان روز جهانی رفع خشونت علیه زنان
برگزیده شده است. این روز برای یادآوری عزم همگانی برای مبارزه با
خشونت عليه زنان انتخاب شده است.
شوراي عمومي سازمان ملل متحد در 17 اكتبر 1999 نامگذاری این روز
را به عنوان روزي جهانی تصویب کرداین تاریخ به خاطر قتل وحشیانه
سه خواهران ميرابال ، فعالان سياسي اهل جمهوري دومينكن انتخاب
شده است
نوشین احمدی خراسانی
نوشین احمدی خراسانی نویسنده فمینیست،
جامعهشناس، مترجم، ناشر و از فعالان جنبش زنان در ایران است
احمدی خراسانی از بنیانگذاران مرکز فرهنگی زنان، از اعضای
کمپین یک میلیون امضا و از فعالان جنبش زنان در ایران است
نوشین خراسانی نشر توسعه را از سال ۱۳۶۹ به همراه
همسرش اداره میکند. او از سال ۱۳۷۳ در نشریات مختلف به
نوشتن مقالههایی درباره مسایل زنان و چاپ کتاب میپردازد.
همچنین فصلنامه جنس دوم که از نخستین نشریههای مستقل
زنان بعد از انقلاب است و شامل مجموعه مقالاتی درباره مسایل
زنان میشود را از سال ۱۳۷۷ منتشر میکند. نوشین احمدی
خراسانی نخستین «سالنامه زنان ایران» را نیز منتشر کردهاست
که در نوع خود پژوهشی بیسابقهاست. او با نشریههایی
همچون نامه نیز همکاری داشت و فصلنامه فصل زنان را با
همکاری پروین اردلان و فیروزه مهاجر در انتشارات روشنگران و
مطالعات زنان منتشر میکند
نیوزیلند نخستین کشور مستقلی بود که حق رأی زنان را به رسمیت شناخت. در سال ۱۸۹۳،قانون انتخابات به نفع مشارکت سیاسی زنان تغییر یافت و در سال ۱۸۹۳ زنان برای نخستین بار در انتخابات ملی آن کشور شرکت کردند. کیت شپارد و ماری آن مولر از مهمترین رهبران هواخواه حق رأی زنان در نیوزیلند بودند. تا سال ۱۹۱۹،زنان در نیوزیلند حق نامزدی در مجلس را نداشتند. نخستین زنی که در مجلس نیوزیلند به نمایندگی برگزیده شد، الیزابت مک کومب بود.
در سال ۱۸۶۶، دادخواستی به مجلس بریتانیا ارائه شد که در آن زنان بریتانیا تقاضا کرده بودند قانون انتخابات تغییر کند و حق رأی کامل زنان را نیز دربرگیرد.این دادخواست تحت اعتراض خشونتبار مخالفینی قرار گرفت که معتقد بودند؛ حق رأی زنان بزرگترین خطرات برای انگلستان به همراه خواهد آورد. پارلمان بریتانیا، نخست عقیده داشت که دخالت زنان در سیاست، زندگی سیاسی را مبتذل کرده و در عین حال ثبات خانواده را از میان میبرد؛بنابراین به دادخواست عمل نکرد.در سال ۱۸۶۷،نخستین جامعه ملی حق رأی زنان تأسیس گردید. اعضای این جامعه که به سافروجتها معروف گردیدند؛ خود را هواخواه حق رأی زنان میدانستند.سافروجتها تا پایان قرن نوزدهم برای دادن حق رأی به زنان بیش از چهل دادخواست به پارلمان بریتانیا ارائه دادند که تا سال ۱۹۰۰ به طول انجامید. در سال ۱۹۰۳ جنبش حق رأی زنان توسعه بیشتری یافت و تظاهرات خیابانی و راهپیماییهای فراوانی را در بر گرفت.در یک اجتماع فضای باز که در ماه ژوئن ۱۹۰۸ در لندن برپا گردید، بیش از پانصدهزار زن طرفدار حق رأی زنان حضور یافتند. امیلین پانکهرست از شخصیتهای برجسته هواخواه حق رأی زنان بود که برای اجتماعات بزرگی از مبارزات زنان انگلیسی صحبت کرد. امیلین پانکهرست معتقد بود که حق رأی زنان،زندگی سیاسی را اساساً دگرگون خواهد کرد، و حس جدید نوعدوستی و اخلاق را به وجود خواهد آورد. در سال ۱۹۱۰، آلیس پین و هریت استنتون بلچ در مبارزات زنان در بریتانیا شرکت کردند که پیوند عمیقی بین سافروجتهای بریتانیا و ایالات متحده آمریکا ایجاد کرد. برخی مبارزات سافروجتها در بریتانیا با خشونت همراه بود؛چندین کلیسا نابود گردید، و نخستوزیر اسکویت چندبار مورد سوءقصد قرار گرفت. بسیاری از طرفداران حق رأی زنان زندانی شدند که باعث شروع اعتصاب سراسری زنان بریتانیا شد. سرانجام در سال ۱۹۲۸،بریتانیا حق رأی زنان را به رسمیت شناخت. سن رأی برای زنان بریتانیا بالای ۳۰ سال بود در حالی که مردان میتوانستند پس از ۲۰ سالگی در انتخابات شرکت کنند. در سال ۱۹۲۹،حدود یک سوم زنان بریتانیا برای نخستین بار در انتخابات ملی شرکت کردند. پس از به دست آوردن حق رأی زنان در سال ۱۹۲۸، جنبشهای طرفدار حقوق زنان در انگلستان و دیگر کشورهای اروپایی رو به زوال گذاشتند و زنان انقلابی بیشتر جذب جنبشهای دیگر ضدفاشیسم میگردیدند.
در سال ۱۸۲۰ بیش از دوهزار زن آمریکایی به دولت ایالات متحده آمریکا تقاضانامهای ارائه کردند و در آن خواستار اعطای حق رأی برابر با مردان شدند.این تقاضانامه مورد اعتنای دولت آمریکا واقع نشد. آلیس پین و هریت استنتون بلچ دو زن آمریکایی بودند که در مبارزات زنان در بریتانیا و آمریکا شرکت فعال داشتند. در سال ۱۹۱۰، زنان آمریکا راهپیماییها و تظاهرات وسیعی را در نیویورک،ماساچوست و نیوجرسی سازمان دادند.در سال ۱۹۲۰ ویلسون رییس جمهور ایالات متحده، نوردهمین متمم قانون اساسی آن کشور را به مجلس سنا رساند که بر اساس آن تمام زنان ایالات متحده آمریکا برای اولین بار حق رأی برابر با مردان مییافتند.
در سال ۱۹۱۹ نخستین دادخواست زنان ایتالیایی برای حق رأی به مجلس ایتالیا ارائه شد. در سال ۱۹۲۵، ارزش رأی زنان نصف مردان بود. با به قدرت رسیدن موسولینی، زنان از شرکت در انتخابات منع شدند. پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵،زنان ایتالیا حق رأی برابر با مردان کسب کردند.
شارل دوگل در سال ۱۹۴۴ برای نخستین بار حق رأی زنان در فرانسه را به رسمیت شناخت.
در هند، ساروجینی نایدو از رهبران کسب حق رأی برای زنان بود.کنگره ملی هند به رهبری مهاتما گاندی از حق رأی زنان پشتیبانی میکرد. پس از استقلال هندوستان، در سال ۱۹۵۰،زنان هندی برای نخستین بار حق رأی به دست آوردند.
در سال ۱۹۱۹، در ژاپن، ایشیواکا فوسائه نخستین انجمن طرفدار حق رأی زنان را تأسیس کرد. این انجمن گردهماییهای بسیاری را ترتیب میداد و زنان را نسبت به اهمیت مشارکت سیاسی آگاه میکرد. در سال ۱۹۲۰ یکی از دو حزب اصلی ژاپن، از حق رأی زنان پشتیبانی کرد. در سال ۱۹۲۴ ارتش ژاپن تمام جنبشهای اجتماعی مردمسالاری و فمنیستی را سرکوب کرد. در سال ۱۹۴۵ نیروهای متفقین،ژاپن را شکست دادند. در سال ۱۹۴۷ تظاهرات سراسری در ژاپن به طرفداری از حق رأی زنان سازماندهی شد. سرانجام در سال ۱۹۴۸،قانون اساسی جدید ژاپن حق رأی برابر زنان را به رسمیت شناخت.
مائو از طرفداران جنبش هواخواه حق رأی زنان در چین بود. پس از تأسیس جمهوری خلق چین در سال ۱۹۴۹، زنان برای نخستین بار حق شرکت در انتخابات را یافتند.
پس از پیروزی انقلاب مشروطه ایران در سال ۱۹۰۶، مجلس نمایندگان مردم در تهران گشوده شد. مردم ایران برای نخستین بار با انتخاب نمایندگان خود برای حضور در مجلس شورای ملی، در امور سیاسی مشارکت مستقیم پیدا کردند.در نخستین نظامنامه انتخابات مجلس شورای ملی، زنان از حق رأی اعم از انتخاب شدن یا انتخاب کردن محروم شدند. در نظامنامه مجلس شورا زنان،خارج شدگان از دین اسلام،دیوانگان،تبعه خارجه،دزدان و قاتلین،گدایان و متکدیان و اشخاصی که کمتر از ۲۰ سال داشتند؛ فاقد حق رأی شناخته شدند.
در سال ۱۳۲۲ طرح اعطای حق رای به زنان از سوی نمایندگان حزب توده در مجلس ارائه شد
محمد مصدق، در قانون انتخاباتی همچنان زنان را از حق رأی محروم دانسته بود؛ وقتی مشاوران مصدق با این استدلال که در قانون اساسی همه شهروندان برابرند، اعطای حق رأی به زنان را پیشنهاد کردند، علما با حمایت طلاب و بزرگان اصناف اعتراض کردند که در شرع اسلام حق رأی فقط به مردان داده شده است.کاشانی نیز تأکید کرد که دولت باید حتماً از دادن حق رأی به زنان جلوگیری کند، چرا که آنان باید در خانه بمانند و به وظیفه اصلی خودشان یعنی خانهداری و پرورش فرزند بپردازند.در دور دوم مجلس شورای ملی؛ ماده چهارم نظامنامه انتخابات به بحث و بررسی رسید. در این جلسه، محمدتقی وکیلالرعایا نماینده مردم همدان از حق رأی زنان پشتیبانی کرد و در مخالفت با نظامنامه انتخابات سخن گفت. سپس ذکاءالملک و حسن مدرس در مجلس سخن گفتند و حق رأی زنان را مورد نکوهش قرار دادند. حسن مدرس، استدلال کرد که قوانین موجود به خوبی حقوق زنان را حفظ میکند و هشدار داد که اعطاء حق رأی به زنان به بیثباتی سیاسی، فساد مذهبی و هرج و مرج اجتماعی خواهد انجامید.هنگامی که طلاب قم برای مخالفت و اعتراض با پیشنهاد اعطای حق رأی به زنان به خیابانها ریختند، یک نفر کشته و دوازده تن مجروح شدند.
در سال ۱۹۶۲، لایحه انجمنهای ایالتی و ولایتی در هیئت دولت ایران به تصویب رسید. بر اساس این لایحه، زنان برای نخستین بار اجازه شرکت در انتخابات و نامزد شدن برای انتخابات را پیدا میکردند. آیت الله خمینی جلسهای در قم تشکیل داد و سرانجام تصمیم به ارسال تلگراف به محمدرضا شاه پهلوی در جهت به مخالفت با سه بند لایحه انجمنهای ایالتی و ولایتی از جمله اعطای خق رای به زنان ایرانی گرفت که اصل مربوط به حق رأی زنان از مهمترین اعتراضات وی بود. محمدرضاشاه، تصمیمگیری در این مورد را به دولت اسدالله علم واگذار کرد. اسدالله علم در یک سخنرانی حرکتهای علیه انجمنهای ایالتی و ولایتی را حرکات مرتجع و مخالف ترقی زنان دانست. آیتالله خمینی نیز در یک سخنرانی در قم، تأکید کرد که با ترقی زنان مخالف نیست، بلکه با فحشا مخالف است. با این حال در آستانه انقلاب اسلامی ایران، آیت الله خمینی مشارکت سیاسی و اجتماعی زنان را مطابق قوانین اسلام تلقی کرد و زنان را تشویق به مشارکت سیاسی نمود
زنان از جمله اعضای مجمع موقت ملی اسرائیل بودند. اعضای این مجمع منشور استقلال اسرائیل را بر اساس منشور حقوق بشر سازمان ملل متحد و تساوی کامل میان زنان و مردان و اصل جدایی دین از سیاست، در تاریخ ۱۴ مه ۱۹۴۸ میلادی (۲۴ اردیبهشت ۱۳۲۷ خورشیدی) تصویب و امضا کردند. زنان در کشور اسرائیل از تساوی کامل با مردان در تمام زمینه ها منجمله در حق رای برخوردارند. اسرائیل نخستین کشور در خاورمیانه بود که یک زن سیاستمدار توانست در آن به مقام نخست وزيری برسد.
دولت عربستان سعودی تا کنون حق رأی زنان را در انتخاباتها به رسمیت نشناخته است. علمای وهابی این تصمیم دولت را تایید کرده و رأی دادن زنان را موجب فساد و خلاف عفت دانستهاند. رییس دولت عربستان سعودی اعلام کرد که زنان فاقد صلاحیت لازم برای قضاوت درباره نامزدهای انتخاباتی هستند. هر چند برخی دیگر از نمایندگان اظهار کردند که ممنوعیت رأی در عربستان سعودی به این دلیل است که اکثر زنان این کشور شناسنامه ندارند.
در انتخابات مجلس شورا عمان که در سال 2003 انجام پذیرفت، زنان برای نخستین بار اجازه شرکت داشتند. در این انتخابات 95 هزار زن عمانی شرکت کردند و پانزده زن نامزد انتخابات بودند.
نخستین انتخابات بحرین در سال 1973 برگزار شد که در آن تنها مردان حق رأی داشتند. در سال 2002، دولت بحرین برای نخستین بار از مشارکت سیاسی زنان در انتخابات پشتیبانی کرد؛ در انتخابات شورای شهر که در همان سال برگزار شد، زنان حق انتخاب کردن و انتخاب شدن داشتند. با این حال، هیچ یک از زنان نامزد شده به شورای شهر بحرین، راه نیافت.[ الگوهای رأی دادن زنان
در اروپا، مطالعات نشان میدهد که رأیدهندگان زن گرایش بیشتری به محافظهکاری دارند. در بریتانیا،زنان بیشتر از مردان به حزب کارگر رأی میدهند. در انتخابات اخیر ایالات متحده آمریکا، زنان به نسبتی بیش از مردان به حزب دموکرات رأی دادهاند و زنان جوان بیشتر متمایل به دموکراتها بودهاند.
هایده در سال 1942 در تهران متولد شد . او زندگی هنری خود را در تهران و در رادیو با
برنامه گلهای رنگارنگ به کارگردانی داوود پیرنیا آغاز کرد. او دوره کلاس آواز را نزد
ویولونیست و آهنگساز مشهور علی تجویدی فرا گرفت اولین ترانه هایده که مورد پسند عموم
قرار گرفت "آزاده" با آهنگسازی استاد تجویدی و شعری از رهی معیری بود که بوسیله
ارکست گلها در تهران به سال 1968 اجرا شد
در اوایل دهه 1970 هایده موسیقی پاپ را با موسیقی سنتی ایران ترکیب کرد که مورد توجه
خاص و عام قرار گرفت . در هنگام فعالیت هنری هایده با بزرگانی چون علی تجویدی ، فرید
زولاند ، انوشیروان روحانی ، آندانیک و محمد حیدری و با شاعرانی چون اسماعیل نواب
صفا ، بیژن طارقی ، لیلا کسری (هدیه) ، هما میر افشار و اردلان سرفراز کار کرد
بعد از انقلاب او به انگلیس و سپس به آمریکا نقل مکان کردو فعالیت هنری خود را آنجا ادامه
داد هایده صدای بی نظیری داشت او با انرژی و تکنیک منحصر بفرد خود می خواند . تا اکنون
کسی همانند او یافت نشده است که با احساس و صدای ناب خود بتواند اینچنین در میان مردم
نفوذ کند هایده در سال 1990 در سن 47 سالگی از حمله قلبی ، درست ساعاتی یعد از
کنسرت شهر سانفرانسیسکو کالیفرنیا در کلوپ کازابلانکا ، دار فانی را وداع گفت و جامعه
هنری را از غم فراقش داغدار کرد هزاران نفر از ایرانیان مقیم آمریکا در شهر لوس آنجلس
او را با احترام تشییع کردند و او را در گورستان وست وود ، که بسیاری از مشاهیر بزرگ
نیز در آن آرمیده اند به خاک سپردند
روحش شاد
آیین شب یلدا
گرد آمدیم:
شبچره ای بود و آتشی،
گفت و شنود و قصه و نقلی ز سیر و گشت ...
وقتی که برشکفت گل هندوانه، سرخ
در اوج سرگذشت
یلدا، شب بلند، شب بی ستارگی
لختی به تن طپید و به هم رفت و درشکست
با خانه می شدیم که گرد سپیده دم
بر بام می نشست
سیاوش کسرایی
جشن یلدا و عادات مرسوم در ایران
شیرین عبادی (متولد ۳۱ خرداد ۱۳۲۶ همدان) حقوقدان، قاضی سابق دادگاه،
نویسنده و مدرس ايرانی است. او نخستین قاضی زن در ایران و نخستين ایرانی
است که جايزه نوبل برای صلح را بهخاطر تلاش برای ترویج مردمسالاری و
رعایت حقوق بشر در ایران به ویژه در مورد حقوق زنان و کودکان در سال ۲۰۰۳
ميلادی دريافت کرده است. عبادی همچنین اولین زن مسلمان و سومین مسلمان
دریافت کننده این جایزه محسوب میشود
شیرزنان- نسیم صبا: كسب نشان برنز و سهميه المپيك توسط سارا خوش جمال فكري در رشته تكواندو در رقابتهاي اسيايي ويتنام و كسب دو نشان نقره و دو برنز توسط ووشوكاران زن در رقابتهاي جهاني چين (زهرا كريمي و راضيه طهماسبي نشانهاي نقره و خديجه زينال زاده و فيروزه دهقان نشانهاي برنز ) و كسب دو سهميه مسابقه غيررسمي ووشو در بازيهاي المپيك 2008 پكن توسط كريمي و دهقان نشان داد كه وقتي مي گوييم زن ايراني توانايي كسب عنوان در رويدادهاي مهم را دارد، بيجا نگفته ايم.
زن و دختر ايراني بسيار توانمند است و اگر تا كنون نتوانسته صاحب عنوانهايي شود، همانطور كه بارها گفته ايم به دليل عدم توجه مسئولين به اين قشر بوده است وگرنه اگر همه فدراسيونها مانند تكواندو ووشو شطرنج دو و ميداني قايقراني و... نگاه جنسيتي را كنار بگذارند و به بانوان بها بدهند مطمئن باشند يك روز جواب تلاشهاي خود را مي گيرند فقط نبايد عجله به خرج داد چرا كه موفقيت بانوان بعد حضور در چندين رقابت قهرماني اسيا و جهاني و كسب تجربه هاي بالا بدست امد.
فراهم كردن امكانات - حضور در رقابتهاي برون مرزي -تمرينات مداوم - اردوهاي خوب - استفاده از دانش روز چه با مربي ايراني چه خارجي (به هر حال مربي با دانش ايراني بر خارجي اولويت دارد) مي توان پرچم ايران را در رويداهاي مهم به اهتزاز درآورد.
اكنون همه مي دانيم كه دولت و سازمان تربيت بدني در حال فراهم كردن سخت افزار ورزش بانوان است و پيش بيني مي شود در سالهاي اينده شاهد رشد و درخشش در ورزش زنان بود. پيش از اين مسله پوشش مشكل اصلي زنان ايراني به شمار می رفت كه اين موضوع هم توسط كميته ملي المپيك در حال حل است. در صدد هستند بهترين پوشش و اسلامي ترين ان را براي بانوان ايرانی تهيه كنند تا بتوانند به راحتي بدون زير سوال رفتن در ميادين، حاضر شوند. بنابراین نبايد نگران مسایلی بجز امكانات نرم افزاري بود.
البته بايد گفت تنها سخت افزار عامل موفقيت نبوده و نيست. مسئولين سازمان تربيت بدني بايد همت خود را بر روي فدراسيونها و هياتهاي ورزشي استانها بگمارند و انها را از همه لحظ براي بها دادن به ورزش زنان اماده كنند و با نظارت بيشتر از فدراسيونها و هياتها در هر رشته اي بخواهند، ورزشكار به تيم ملي معرفي كنند و در قبال معرفي هر ورزشكار تشويق جدي شوند.
مهندس محمد علي ابادي رييس سازمان تربيت بدني بايد همانگونه كه در حضور مسئولين هياتهاي ورزشي تيراندازي با كمان خواهان پرداخت جايزه به هياتها در قبال معرفي ورزشكار به تيم ملي شد، همان کار را درباره كل هياتهاي ورزشي در خصوص معرفي ورزشكار زن به تيم ملي اجرا كند تا انگيزه انها در پرداختن به ورزش زنان در هياتهاي استانها بالا رود.
با سرمايه گذاري دولت - سازمان تربيت بدني - كميته ملي المپيك- مديران كل استانها در هياتها توجه ويژه فدراسيونها و تلاش نايب رييسان زن در فدراسيونها است كه مي توانيم در اينده اي نه چندان دور بسياري همچون سارا داشته باشيم. دختر ايراني ميداند بايد تلاش وافر كند. حتي خود ورزشكاراني كه در ميدانهاي بزرگ ميدرخشند، اذعان دارند که در میادین بین المللی تلاش بیشتری می کنند تا با دست خالی برنگشتن آنها از اعزامها، مسئولین بر روي ورزش زنان و دیگر همنوعان آنان بيشتر سرمايه گذاري كنند. كه مبادا ديگران از رسيدن به موفقيتهاي درخشان در ميادين بازبمانند. اميد كه همه فدراسيونها با الهام از فدراسيونهاي موفق راه را براي پيشرفت بانوان باز كنند.
شهره آغداشلو با نام اصلی پری وزیریتبار (زاده ۱۳۲۱) بازیگر ایرانی که سالهاست مقیم آمریکاست و یک بار نامزد جایزهٔ اسکار شده است. آغداشلو پیش از انقلاب در سه فیلم مطرح آن زمان بازی کرد و با سه کارگردان بزرگ سینمای ایران: عباس کیارستمی ،علی حاتمی و محمدرضا اصلانی همکاری داشت. او پس از انقلاب به آمریکا رفت و به اتفاق همسرش (هوشنگ توزیع) در نمایشهای متعددی بازی کرد. وی نخستین بانوی ایرانی و آسیایی است که تا کنون کاندیدای جایزه اسکار شدهاست
در سال (۲۰۰۳) ، شهره آغداشلو کاندید جایزه اسکار بهترین بایگر نقش مکمل زن برای فیلم «خانهای از شن و مه» شد افزون بر آن، چهار جایزه منتخب انجمن منتقدین لوس آنجلس، نیویورک ، سین سیناتی و آنلایم را از آن خود کرد.
او در فیلم خانهای از شن و مه اولین ساخته وادیم پرلمن در کنار بازیگران معروفی چون بن کینگزلی برنده اسکار برای بازی در فیلم «گاندی» در سال (۱۹۸۲) و جنیفر کانلی برنده اسکار برای بازی در فیلم یک ذهن زیبا در سال (۲۰۰۱) نقش آفرینی کرد. آغداشلو در این فیلم در نقش «نادی» زنی ایرانی و افسرده را بازی میکند که به اتفاق همسرش، سرهنگ مهاجر ایرانی (با بازی بن کینگزلی)، در شمال کالیفرنیا زندگی میکنند و بر سر تصاحب خانهای با صاحب قبلی خانه (جنیفر کانلی) درگیر میشوند.آغداشلو از چگونگی حضور در فیلم «خانهای از شن و مه» اینچنین میگوید: «کتاب «خانهای از شن و مه» - نوشته آندره دوبوس - را میخواندم که به همسرم گفتم: غیرعادلانهاست که اگر روزی از این کتاب فیلمی تهیه شود و به من این نقش نادی را ندهند.
اگه به نور ماه راضی باشم نور خورشید کورم می کنه!
من می دونم که مردان بزرگ ،اراده دارند ومردان کوچک آرزو
بزرگترین ضعف من کوچک شمردن خود است
به گذشته ام فکر نمی کنم مگر انکه بخواهم از اون نتیجه بگیرم
اگه عاشق آسمونم فقط یه پنجره برام کافیه
با خودم رقابت می کنم نه با دیگران
اول من عادتهارو می سازم ولی بعد عادتها من رو می سازند
من آدم تشنه ای هستم که فریب سراب رو نمی خورم
من پیروز می شم چون ناپلئون هم در یک سوم جنگهاش
شکست خورد
و درآخر راه زندگی طولانیه،بیا با هم بریم!!
مردی برای اصلاح سرو صورتش به آرایشگاه رفت.
در حال کار گفتوگوی جالبی بین آنها در گرفت آنهادرباره ی موضوعات ومطالب مختلف صحبت کردند وقتی به موضوع (خدا)رسیدند آرایشگر گفت : من باور نمی کنم خدا وجود داشته باشد مشتری پرسید :چرا باور نمی کنی؟
«کافی است به خیابان بروی تا ببینی چرا خدا وجود ندارد ؟!»
به من بگو اگر خدا وجود داشت آیا این همه مریض می شدند؟
بچه های بی سرپرست پیدا می شد؟
اگر خدا وجود می داشت نباید درد و رنجی و جود داشت
نمی توانم خدای مهربانی را تصور کنم که اجازه می دهد این چیزها وجود داشته باشد
مشتری لحظه ای فکر کرد اما جوابی نداد چون نمی خواست جرو بحث کند آرایشگر کارش را تمام کرد ومشتری از مغازه بیرون رفت به محض اینکه از آرایشگاه بیرون آمد در خیابان مردی دید با موها ی بلند وکثیف و به هم تابیده و ریش اصلاح نکرده
ظاهرش کثیف و ژولیده بود . مشتری برگشت ودوباره وارد آرایشگاه شد و به آرایشگر گفت می دانی چیست ؟ به نظر من آرایشگر ها هم وجود ندارند!
آرایشگر با تعجب گفت: چرا چنین حرفی می زنی ؟ من اینجا هستم من آرایشگرم! من همین الان موهای تو را کوتاه کردم
مشتری با اعتراض گفت : « نه! »
«آرایشگرها وجود ندارند چون اگر وجود داشتند هیچ کس مثل مردی که آن بیرون است با موی بلند و ریش اصلاح نکرده پیدا نمی شد.»
نه بابا آرایشگرها وجود دارند موضوع این است که مردم به ما مراجعه نمی کنند
مشتری تاییدکرد: دقیقا نکته همین است خدا هم وجود دارد فقط مردم به او مراجعه نمی کنند و دنبالش نمی گردند برای همین است که این همه درد در دنیا وجود دارد!
نام: گلشیفته فراهانی
تاریخ تولد: 1362
دختر بهزاد فراهانی و فهیمه رحیم نیا
خواهر شقایق فراهانی
- تنها خوش شانسی بزرگ او بازی در فیلم درخت گلابی - یکی از بهترین فیلم های مهرجویی - است.
- برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر از بخش بین الملل شانزدهمین جشنواره فیلم فجر.
- بهترین بازیگر جشنواره بیست و دوم فیلم فجر برای بازیهای خیره کننده اش در دو فیلم « بوتیک » و « اشک سرما » به انتخاب نویسندگان و منتقدان
- برنده تندیس زرین هشتمین جشن خانه سینما برای بازی در فیلم « اشک سرما »
- درخت گلابی (داریوش مهرجویی - 1376)
- هفت پرده (فرزاد مؤتمن - 1379)
- زمانه (حمیدرضا صلاحمند - 1379)
- جایی دیگر (مهدی کرم پور - 1381)
- بوتیک (حمید نعمت الله - 1381)
- دو فرشته (محمد حقیقت - 1381)
- اشک سرما (عزیز الله حمید نژاد - 1381)
- بابا عزیز (محمد ناصر خمیر - 1382)
- ماهی ها هم عاشق می شوند (علی رفیعی - 1383)
- به نام پدر (ابراهیم حاتمی کیا، 1384)
- گیس بریده (جمشید حیدری، 1384)
- میم مثل مادر (رسول ملاقلی پور، 1385)
- سنتوری (داریوش مهرجویی، 1385)
و مجموعه ی دروغ ها ( «Body of Lies» جديدترين فيلم کارگردان کهنه کار سينماي امريکا ريدلي اسکات در حالی به پرده سينماها مي رود که نام گلشيفته فراهاني در ميان اسامي دست اندرکاران آن به چشم مي خورد.رمان «مجموعه دروغ ها» مضموني در ارتباط با مبارزه با تروريسم دارد و داستان يک مامور سيا به نام راجر فريس است که براي پيدا کردن يک تروريست مهم از سران القاعده به نام «سليمان» به اردن مي رود. کتاب تا حدودي به نقد سياست هاي مداخله گرايانه آمريکا مي پردازد و در مجموع اثر منتقدانه يي محسوب مي شود.
در برگردان سينمايي اين رمان تغييراتي ايجاد مي شود که يکي از مهم ترين آنها اضافه شدن شخصيتي به نام «عايشه» است که در داستان اصلي با نام «آليس» وجود داشت. شخصيتي که قهرمان داستان در جريان پيدا کردن سليمان دلباخته اش مي شود)
كه اخرين فيلم آن در ايران " هميشه پاي يك زن در ميان است به كارگرداني "کمال تبريزي "
باتشکر از سایت های
Niksalehi.com
Asriran.com
چند روزي بود كه با دوستم قهر كرده بودم و ناراحت بودم ولي غيرتم نمي گذاشت بااو تماس بگيرم تا با هم آشتي كنيم ساعت تقريبا ۴ صبح بود .با صداي خمپاره مادرم از خواب پريد ، به سوي پنجره رفت و با وحشت پدر را صدا كرد بعد همه به سوي پناهگاه ها رفتيم ،همه ي مردم..
وحشت دل هاي مردم را پر كرده بود ، عراقي ها اين رعب را در دل هاي آن ها بييدار كرده بودند
هزاران سوال به ذهنم رسيد : چرا مردم ما بايد اين چنين مورد زجر وشكنجه قرار مي گرفتند؟ مگر ما چه گناهي كرده بوديم؟
ما كودكان بايد از تمام حقوق خود براي چه مي گذشتيم ؟
شليك تمام شد و صداهاي هراس انگيز آرام گرفتند
صبح روز بعد وقتي از خواب بيدار شدم ديدم هنوز هم ادامه دارد همه مردم دست در دست هم به جنگ با دشمنان مي رفتند وبعد از چند لحظه صداهاي گوش خراشي از داد زنان و بچه ها بلند مي شد
مردان آنها تير مي خوردند وسرد وبي جان روي زمين خاكي مي افتادندنمي توانم تصور كنم ؟!
واقعا چند خانواده عزيزان خود را از دست دادند ؟
چند فرزند به اجبار پدرو مادر خود را ترك گفتند؟
همه ي اين سوال ها در ذهنم جرقه مي زد من ميخواستم جواب تمام اين چرا ها ر ا بدانم...
صداي مردم بلندتر شد و من ، با خوردن سنگ به شيشه ي پنجره ي اتاقم از فكر بيرون آمدم
مردم ما با دلهايي شاد به نبرد ادامه مي دادند ... به ستيز....
ناگهان خود را خيس عرق ديدم از خواب بيدار شدم
خوشحال بودم
تمام اين ها در خواب بود
خاطرات كودكي پدرم بودند نه جزيي از خاطرات كودكي من!
من فكر مي كنم كه بزرگترين درس زندگي ام را از اين خواب گرفتم پس همين الان تلفن را بر مي دارم و با دوستم تماس مي گيم نه براي تعريف خوابم بلكه براي دوستي دوباره!
والنتینا ترشکوا در سال ۱۹۶۳ نخستین زن فضا نورد بود که به فضای خارج جو قدم گذاشت . او در روز ۶ مارس ۱۹۳۷ در روسیه در شهر ماس لنینکوا متولد شد . در آن زمان روسیه ی فعلی جزیی از اتحاد جماهیر شوروی بود . پدرش راننده تراکتور و مادرش در کارخانه ی پنبه پاک کنی به کار اشتغال داشت . ترشکوا غیر از خود یک خواهر و یک برادر دیگر هم داشت.خانواده ی او در ایام دشوار جنگ جهانی دوم به سختی کار می کردند و زندگی سختی داشتد او به علت کمک در انجام کارهای خانه ، نتوانست تا ده سالگی راهی مدرسه شود . در سن ۱۸ سالگی که به مادر وخواهر وبرادر خود در کارخانه پیوست.او ضمن کار به تحصیل در کلاس های شبانه ادامه می داد
در سال ۱۹۶۱یوری گاگارین نخستین انسان در تاریخ بشر بود که به سفر فضایی رفت که این برای ترشکوا الهام بخش بود
در ۱۶ ژوئن ۱۹۳۶ترشکوا پس از تلاش های مکرر و یادگیری مهارت های لازم برای بودن در شرایط بی وزنی موفق شد به فضا برود او ۴۸ بار زمین را دور زد که این ۴۸ دور در فضا ۳ روز و۳شب طول کشید وپس از آن به زمین بازگشت وبا فضا نوردی به نام آندریان نیکلایف ازدواج کرد که نتیجه ی این ازدواج دختری به نام یلنا بود ولازم به ذکر است که او نخستین کودکی بود که از پدر ومادری فضانورد متولد شد!
مطالب مرتبط:
سلام دوستاي عزيز
من هليا ايماني شاگرد اول دبيرستان هستم و از اين كه وارد
جمع افراد فهميده اي شدم كه براي رسيدن به گرد پاي اونها بايد
خيلي مطالعه كنم كه البته اين باعث خوشحالي من مي شود
احساس رضايت مي كنم واميدوارم شما هم بتونيد از مطالب من
استفاده ي كامل كنيد و راضي باشيد!
